«Ուժեղ Հայաստան» կուսակցության համակարգող Նարեկ Կարապետյանը հայտարարել է, որ իշխանության գալու դեպքում իրենց կուսակցությունը կհայտարարի համաներում՝ այն ներկայացնելով որպես պատասխան գործող իշխանությունների կողմից իրականացվող, իրենց գնահատմամբ, քաղաքական դրդապատճառներով հետապնդումներին։
Առաջարկն առաջ է քաշվում այն պայմաններում, երբ ընտրությունների մոտենալուն զուգընթաց քաղաքական բանտարկյալների թիվը շարունակում է աճել։
Հայաստանում վերջին անգամ համաներում է հայտարարվել 2018 թվականին՝ Փաշինյանի իշխանության գալուց անմիջապես հետո, իսկ դրանից առաջ՝ 2013 թվականին։ Գրեթե մեկ տասնամյակ անց Փաշինյանի կառավարությունը մերժում է ցանկացած նոր համաներման անհրաժեշտություն։
Արդարադատության նախարար Սրբուհի Գալյանը բացահայտ արտահայտել է այդ դիրքորոշումը։
Անցած տարվա ընթացքում Փաշինյանի կառավարությունը համակարգված իրավական ճնշում է գործադրել քաղաքական, կրոնական և քաղաքացիական ոլորտներում՝ կիրառելով ձերբակալություններ, կալանավորում, տնային կալանք և արտասահման մեկնելու արգելք:
Սրացումը առավել տեսանելի դարձավ 2025 թվականի հունիսին, երբ ուժային կառույցները համակարգված ձերբակալություններ իրականացրին ընդդիմադիր գործիչների և բարձրաստիճան հոգևորականների շրջանում։ Արքեպիսկոպոս Բագրատ Գալստանյանը ևս 17 անձանց հետ կալանավորվեց՝ հեղաշրջման վերաբերյալ, նրանց գնահատմամբ, անհիմն մեղադրանքներով։ Այս մոտեցումը հետագայում տարածվեց նաև տեղական ինքնակառավարման մարմինների ղեկավարների վրա, ինչի շրջանակում ձերբակալվեցին Մասիսի նախկին քաղաքապետ Դավիթ Համբարձումյանը և Գյումրու քաղաքապետ Վարդան Ղուկասյանը, ինչպես նաև կալանավորվեցին ընդդիմադիր ակտիվիստներ ու բողոքի ակցիաների մասնակիցներ։
Ճնշումները շարունակեցին խորանալ։ Արքեպիսկոպոս Միքայել Աջապահյանը ձերբակալվեց և ավելի ուշ տեղափոխվեց տնային կալանքի, իսկ Արքեպիսկոպոս Արշակ Խաչատրյանը և եպիսկոպոս Մկրտիչ Պռոշյանը ենթարկվեցին դատական հետապնդման։ Արտերկիր մեկնելու սահմանափակումները լրացուցիչ կրճատեցին բարձրաստիճան հոգևորականների, այդ թվում նաև Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի, տեղաշարժի և հանրային գործունեության հնարավորությունները։
Նույն օրինաչափությունն ընդգրկում է նաև Եկեղեցուց դուրս ոլորտները։ Գործարար Սամվել Կարապետյանը ձերբակալվեց Եկեղեցուն հրապարակայնորեն պաշտպանելուց հետո և մնում է տնային կալանքի տակ։ Նրա ձերբակալությունն ստիպեց նրան մուտք գործել քաղաքականություն, իսկ նրա թիմն այդ պահից ի վեր համակարգված իրավական ու քաղաքական ճնշման թիրախ է դարձել։
Կալանավորումների ընդլայնմանը զուգընթաց համաներման կոչերը նորից ուժ են հավաքում. ընդդիմության ներկայացուցիչները պնդում են, որ դա անհրաժեշտ է ընտրողական արդարադատության խնդիրը լուծելու համար։ Փաշինյանի կառավարությունը շարունակում է մերժել նման առաջարկները, մինչդեռ ավելի լայն պատկերն ակնհայտ է դարձնում, որ իշխանությունները հետևողականորեն ճնշում են ցանկացած այլախոհություն՝ ժխտելով ցանկացած քաղաքական դրդապատճառ։