Թբիլիսիի կենտրոնում ճանապարհաշինական աշխատանքների ժամանակ հայտնաբերվել են հայկական արձանագրություններով քարե բեկորներ՝ այն վայրում, որտեղ ժամանակին կանգնած է եղել Կամոյանց Սուրբ Գևորգ հայկական եկեղեցին՝ ավերված 1930-ականներին։
Գտածոյի լուսանկարները հրապարակել է Vector News-ի հիմնադիր Արթուր Միրզոյանը։ Քարերից մեկի վրա պահպանվել է «Կամոյանց» ազգանունը, ինչպես նաև 1788 թվականը, ինչը բեկորներն անմիջականորեն կապում է այդ վայրում երբեմնի կանգնած եկեղեցու հետ։
Սա Թբիլիսիի հայկական բազմադարյա ներկայության ևս մեկ նյութական վկայություն է։
Դարեր շարունակ հայերը եղել են Թբիլիսիի խոշորագույն համայնքներից մեկը՝ կառուցելով եկեղեցիներ, դպրոցներ, մշակութային կենտրոններ և ամբողջ թաղամասեր, որոնք ձևավորել են քաղաքի դիմագիծը։ Սակայն այդ ժառանգության զգալի մասը հետագայում ոչնչացվել, վերափոխվել կամ աստիճանաբար վերացվել է քաղաքային միջավայրից։
Խորհրդային տարիներին Թբիլիսիի բազմաթիվ հայկական եկեղեցիներ փակվել կամ քանդվել են։ Հետագայում վեճեր են առաջացել նաև պահպանված մի շարք հայկական եկեղեցիների պատկանելության և պատմական ինքնության շուրջ, իսկ որոշ կառույցներ պարզապես տարիներով մատնվել են անուշադրության և քայքայման։
Ամենահայտնի օրինակներից է Մուղնեցոց Սուրբ Գևորգ հայկական եկեղեցին, որը խորհրդային շրջանում օգտագործվել է նախ որպես թանգարան, ապա՝ պահեստ։ Տարիների անտեսումից հետո եկեղեցու մի մասը փլուզվել է 2009 թվականին։
Նորաշեն Սուրբ Աստվածածին հայկական եկեղեցին նույնպես տարիներ շարունակ եղել է դրա հայկական պատկանելության և ինքնության շուրջ վեճերի կենտրոնում։
Այս համատեքստում Թբիլիսիի կենտրոնում հայտնաբերված քարերը պարզապես շինարարական բեկորներ չեն։
Հայերեն արձանագրությունները, «Կամոյանց» անունն ու 1788 թվականը պահպանված նյութական ապացույցներ են քաղաքի հայկական պատմական շերտի մասին։
Այն, ինչ ոչնչացվել է քաղաքի մակերեսին, ամբողջությամբ ջնջել չի հաջողվել։
