Զոհված հայ զինծառայողների հարազատները պահանջում են, որ Փաշինյանի իշխանությունները գործուն քայլեր ձեռնարկեն օկուպացված Արցախում մնացած 51 հայորդիների աճյունները հայրենիք վերադարձնելու ուղղությամբ։ Ադրբեջանի՝ 2023 թվականի սեպտեմբերյան ռազմական հարձակումից ավելի քան երեք տարի անց նրանց աճյունները դեռ չեն վերադարձվել ընտանիքներին։
Հարցը բարձրացվել է Հայաստանի Ազգային ժողովում՝ ընդդիմադիր պատգամավորների հետ հանդիպման ընթացքում։ Զոհվածների հարազատները պահանջել են հստակ գործողություններ՝ իրենց հարազատների աճյունները վերադարձնելու և արժանապատիվ հուղարկավորություն կազմակերպելու համար։
Զոհված և անհետ կորած զինծառայողների ընտանիքների շահերը ներկայացնող կազմակերպության ղեկավար Արմեն Ասրյանը նշել է, որ, ի տարբերություն Արցախում հուղարկավորված մյուս հայերի, որոնց գերեզմանները հայտնի են, իսկ հուղարկավորությունները կատարվել են հայկական ավանդույթների համաձայն, այս 51 հայորդիների աճյունները մինչ օրս չեն հայտնաբերվել և վերադարձվել հարազատներին։
Ասրյանի խոսքով՝ նախնական պայմանավորվածություններ արդեն ձեռք են բերվել Արցախի արտակարգ իրավիճակների նախարարության նախկին աշխատակիցների հետ, որոնք կարող են աջակցել աճյունների որոնման և դուրսբերման աշխատանքներին։ Սակայն բազմակի փորձերը արդյունք չեն տվել, և գործընթացը շարունակում է մնալ փակուղում։ Հարազատները ստեղծված իրավիճակը կապում են պատասխանատու պետական մարմինների կողմից գործուն քայլերի բացակայության հետ։
Ընտանիքները պահանջում են հարցն անմիջականորեն ներկայացնել Նիկոլ Փաշինյանին և համապատասխան պետական կառույցներին՝ ապահովելու համար աճյունների վերադարձի ուղղությամբ կոնկրետ գործողությունների իրականացումը։
2023 թվականի սեպտեմբերի 19-ին, Արցախը իննամսյա շրջափակման մեջ պահելուց հետո, Ադրբեջանը լայնածավալ ռազմական հարձակում սկսեց Արցախի դեմ։ Հայաստանի քննչական կոմիտեի տվյալներով՝ ադրբեջանական հարձակման հետևանքով զոհվեց 223 հայ, որոնցից 198-ը՝ զինծառայող, 25-ը՝ քաղաքացիական անձ։ Հարձակման հետևանքով Արցախն ամբողջությամբ անցավ Ադրբեջանի վերահսկողության տակ, իսկ ավելի քան 120 հազար հայեր բռնի տեղահանվեցին իրենց պատմական հայրենիքից։
Ավելի քան երեք տարի անց 51 զոհված հայորդիների ընտանիքները դեռ սպասում են իրենց հարազատների աճյունների վերադարձին։ Նրանց համար պատերազմը չի ավարտվել. հարազատներին վերջին հրաժեշտը տալու և հայրենի հողում հուղարկավորելու հնարավորությունը մինչ օրս մնում է չիրականացված, իսկ զոհվածների աճյունները շարունակում են մնալ օկուպացված Արցախում։
