Հունիսի 7-ի խորհրդարանական ընտրություններից ընդամենը մի քանի օր անց Փաշինյանի իշխող կուսակցությունը հանդես եկավ օրինագծի նախաձեռնությամբ, որը կարող է բազմաթիվ Հայաստանի քաղաքացիների զրկել ապագա խորհրդարանական ընտրություններին և համազգային հանրաքվեներին մասնակցելու իրավունքից, եթե նրանք տարվա առնվազն կեսը չեն անցկացնում երկրում։

Առաջարկի համաձայն՝ քվեարկությանը մասնակցելու համար քաղաքացին պետք է ընտրություններին նախորդող տարվա ընթացքում առնվազն 183 օր գտնված լինի Հայաստանում։

Ընդունվելու դեպքում այս միջոցը կազդի աշխատանքային միգրանտների, սեզոնային աշխատողների, արտերկրում աշխատող Հայաստանի քաղաքացիների, ինչպես նաև հայկական սփյուռքի տասնյակ հազարավոր ներկայացուցիչների վրա, որոնք պահպանում են Հայաստանի քաղաքացիությունը, սակայն տարվա մեծ մասն ապրում են երկրի սահմաններից դուրս։

Նախաձեռնությունը հայտնվեց անմիջապես ընտրարշավից հետո, որի արդյունքում իշխող կուսակցությանը չհաջողվեց ստանալ սահմանադրական մեծամասնություն, իսկ նրա կողմնակիցները բազմիցս ուշադրություն էին հրավիրում այն Հայաստանի քաղաքացիների մասնակցության վրա, որոնք քվեարկելու համար ժամանել էին Ռուսաստանից։

Քննադատները նշում են, որ գործող ընտրական համակարգը գոյություն ունի արդեն երկար տարիներ և նախկինում խնդիր չէր համարվում, երբ այն ձեռնտու էր ներկայիս քաղաքական ղեկավարությանը, ինչը հարցեր է առաջացնում այս նախաձեռնության ի հայտ գալու ժամանակի վերաբերյալ։

Օրինագիծը ներկայացրել են իշխող կուսակցության պատգամավորներ Արուսյակ Մանավազյանը և Ալխաս Ղազարյանը։ Նրանք պնդում են, որ միայն քաղաքացիությունը բավարար չէ համազգային ընտրություններին մասնակցելու համար, և որ ընտրողները պետք է պահպանեն իրական կապը Հայաստանի հետ՝ երկրի տարածքում փաստացի գտնվելու միջոցով։

Թեև որոշ պետություններում իսկապես գոյություն ունեն մշտական բնակության կամ ֆիզիկական ներկայության պահանջներ ընտրություններին մասնակցելու համար, բազմաթիվ ժողովրդավարական երկրներ իրենց արտերկրում բնակվող քաղաքացիներին թույլ են տալիս մասնակցել ազգային ընտրություններին՝ անկախ նրանց բնակության վայրից։