Ավելի քան երեք տասնամյակ Երևանի մամուլի շենքում գործելուց հետո, «Առավոտ» թերթը՝ Հայաստանի ամենահին անկախ պարբերականներից մեկը, ստացել է տարածքը լքելու պաշտոնական պահանջ: Պետական գույքի կառավարման կոմիտեն հրաժարվել է երկարաձգել թերթի վարձակալության պայմանագիրը՝ հղելով 2013 թվականի համաձայնագրի դադարեցմանը։ Թեև պաշտոնյաները պնդում են, որ որոշումն ունի վարչական բնույթ, այն առաջացրել է մտահոգություններ՝ հնարավոր քաղաքական դրդապատճառների վերաբերյալ։
«Առավոտ»-ը մշտապես պահպանել է քննադատական խմբագրական դիրքորոշում գործող իշխանությունների նկատմամբ՝ պարբերաբար հրապարակելով նյութեր, որոնք քննադատում են Նիկոլ Փաշինյանին և նրա վարչակազմին։ Թերթի դուրսմղումը մամուլի շենքից հաջորդում է նմանատիպ փորձառություններ ունեցած այլ լրատվամիջոցների ճակատագրին, ինչպիսիք են՝ «Ազգ»-ը, «Հրապարակ»-ը և «Տեսակետ»-ը։ Նրանց բոլորին ի վերջո հեռացրել են պետության կողմից կառավարվող տարածքներից։
«Առավոտ»-ի առցանց տարբերակի խմբագիր Աննա Իսրայելյանը այս միտումը տեսնում է որպես լայնածավալ գործընթացի մաս։ «Պետական շենքերում տեղակայված լրատվամիջոցներն, ի վերջո, միշտ էլ դուրս են մղվում», — ասել է նա՝ ավելացնելով, որ չնայած շենքի երկարամյա անմխիթար վիճակին, թերթը մշտապես վճարել է վարձավճարը։ «Մենք արդեն հասկացանք, որ գուցե չարժե էլ պայքարել՝ նյարդերը խնայելու համար»։
Այս դեպքը լրատվամիջոցների ազատության վերաբերյալ աճող մտահոգությունների հերթական դրսեւորումն է Հայաստանում։ Միայն 2025 թվականի առաջին եռամսյակում լրագողների դեմ ներկայացվել է 15 դատական հայց, որոնցից 12-ը նախաձեռնվել են պետական պաշտոնյաների կողմից։ Դրանցից 4-ը ներկայացվել են անմիջապես Նիկոլ Փաշինյանի կողմից, ևս 4-ը՝ Ազգային ժողովի նախագահ Ալեն Սիմոնյանի։
Չնայած Հայաստանն իր տարածաշրջանի համեմատաբար բարենպաստ դիրք ունի՝ զբաղեցնելով 34-րդ հորիզոնականը «Լրագրողներ առանց սահմանների» 2025թ․ մամուլի ազատության ինդեքսում, մեդիա դիտորդներն ահազանգում են երկրի վրա սպառնացող միտումների մասին։ Դրանք ներառում են լրագրողների նկատմամբ աճող իրավական ճնշում և քննադատական լրատվամիջոցների ֆիզիկական վտարում։ Հայաստանը շարունակում է համարվել լուսավոր կետ տարածաշրջանում, որը շրջապատված է շատ ցածր վարկանիշ ունեցող երկրներով՝ Թուրքիա (159), Ադրբեջան (167), Ռուսաստան (171)։ Սակայն դիտորդները զգուշացնում են, որ անգամ փոքր քայլերով տեղի ունեցող հետընթացը կարող է վտանգել դժվարությամբ ձեռք բերված ժողովրդավարական նվաճումները։
Պաշտոնյաները պնդում են, որ պաշտպանել են արտահայտման ազատությունն ու օրենքի գերակայությունը։ Սակայն անկախ լրատվամիջոցների հեռացումը պատմական նշանակություն ունեցող մամուլի շենքից վերստին հարցեր է առաջացնում՝ արդյոք գործնական քայլերն իրականում համընկնում են այդ հայտարարություններին։
